‫سی‌نما تقدیم میکند ‫WwW.30NaMa.CoM
‫تـرجـمـه: حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی
‫‌مامانی؟
‫مامانی؟
‫مامانی، کجایی؟
‫مامان؟
‫سوزومه، هنوز بیدار نشدی؟
‫چرا بیدارم
‫با ورود توده‌ی هوای پرفشار به کیوشو...
‫- انتظار آسمانی آبی و... ‫- نوش جان!
‫سوزمه، امروز ناهارت یادت نره
‫باشه
‫اوه، راستی سوزومه...
‫امشب دیر میام
‫پس خودت یه فکری برای شام بکن
‫قرار داری، تاماکی؟
‫پس هرچقدر خواستی دیر کن
‫اضافه‌کاری دارم
‫برای آماده‌سازی مراسم "تجربه‌ی ماهیگیری"
‫بعداً می‌بینمت
تـنـظـیـم زيـرنویـس از .:: Aren Zohrabi ::.
‫چه خوشگله...
‫سلام...
‫دخترخانم
‫این اطراف خرابه‌ای سراغ داری؟
‫خرابه...؟
‫دنبال یه در می‌گردم
‫خب، یه شهر متروکه‌ی کوچیک
‫پشت اون کوه هست...
‫که اینطور
‫ممنونم
‫ها؟
‫پخش زنده‌ی دیروز رو دیدی؟
‫فوق العاده بود
‫سوزومه!
‫صبح بخیر
‫صبح بخیر، آیا
‫چرا صورتت قرمزه؟
‫قرمزه؟ خدایی؟
‫آره
‫چرا نمیای؟
‫یه چیزی یادم رفته!
‫چی؟! دیرت میشه‌ها...
‫چرا...؟
‫دارم...؟
‫«راهنمای مهمانان مجتمع تفریحی تونامی»
‫«ورود ممنوع»
‫همین‌جاست، مگه نه؟
‫خرابه‌ی دیگه‌ای به ذهنم نمی‌رسه
‫ببخشید؟
‫اینجایی؟
‫جناب؟
‫حس می‌کنم...
‫قبلاً یه جایی همدیگه رو دیده بودیم
‫الان واقعاً افتادم دنبال پسر مردم؟
‫بهتره برگردم
‫یه حرفی در مورد یه در زده بود
‫ها؟
‫این دیگه چیه؟
‫چی؟!
‫چرا...؟
‫ها؟
‫این دیگه چیه؟
‫سرده
‫قضیه چیه دیگه؟
‫ترسناک شد!
‫بالاخره اومدی
‫چی شد بالاخره بهمون افتخار دادی؟
‫خاله‌ت ناهار گذاشته؟
‫از اینجا می‌تونم طعم عشقش رو حس کنم
‫آره...
‫میگما، اون خرابه‌های ‫نزدیک کامینورا رو می‌شناسین؟
‫همون گرمابه‌ی قدیمیه
‫واقعاً؟
‫یادمه توی کوهستان بود، مگه نه؟
‫خب چی شده؟
‫یه در اونجا بود...
‫بیخیالش
‫خدایی؟
‫- می‌خوای همینطوری بلاتکلیفمون بذاری؟ ‫- بنال دیگه!
‫میگما، اون آتیشه؟
‫کجا؟
‫نزدیک کوه
‫ها؟ کجا؟
‫اون دود رو نگاه کنین!
‫منظورت چیه؟
‫تو چیزی می‌بینی، آیا؟
‫نچ
‫ولی آخه...
‫منظورت نزدیک شهره؟
‫کاملاً مشخصه
‫چی؟
‫«هشدار زمین‌لرزه»
‫زمین‌لرزه؟
‫با مقیاس 4 ریشتر
‫حسش می‌کنی؟
‫آره...
‫اوه، زمین داره می‌لرزه
‫هی، داره زمین‌لرزه میاد
‫واقعاً؟
‫من کاملاً آزادم!
‫بنداز دیگه!
‫این دیگه چی بود؟
‫بنظرم خطر رفع شد
‫تموم شد؟
‫این که چیزی نبود
‫یخورده ترسناک بود...
‫هشداره یخورده زیاده‌روی بود
‫میگما...
‫نگاه کنین...
‫اونجا رو
‫منظورت چیه؟
‫سوزومه، حالت خوبه؟
‫نمی‌تونن ببیننش...؟
‫هی، سوزومه!
‫بابایی!
‫چرا کسی نمی‌تونه...؟
‫اون دیگه چیه؟
‫نگو که...!
‫امکان نداره!
‫داره از اون دره میاد!
‫پسره‌ست!
‫چیکار داری می‌کنی؟!
‫فرار کن!
‫حالت خوبه؟
‫این دیگه چیه؟
‫این نشونه‌ی...
‫خوبی نیست
‫لعنتی
‫مراقب باش!
‫از اینجا فرار کن!
‫لعنتی...
‫«هشدار زمین‌لرزه»
‫آخه چرا...؟
‫باید اینو ببندی، مگه نه؟
‫"ای خدایان یزدانی که در زیر این سرزمین آرمیده‌اید"
‫"نسل‌هاست که از ما محافظت کرده‌اید..."
‫"کوهستان‌ها و رودخانه‌هایتان را..."
‫- که تا مدت‌ها خود را مالک آن‌ها می‌دانستیم ‫- بابا! بیا، زود باش!
‫- که تا مدت‌ها خود را مالک آن‌ها می‌دانستیم ‫- اینجا!
‫این دیگه...؟!
‫مدت‌ها میشه که گرمابه نرفته بودم
‫مامان، بیا بازم بریم حموم!
‫عزیزم، بازم داری نوشیدنی می‌خوری؟
‫بیا سال دیگه هم بیایم. خانوادگی!
‫بسته شد!
‫به شما برمی‌گردانم!
‫این دیگه چی بود؟
‫قرار بود سنگ تاج ‫اینجا رو بسته نگه داره
‫چرا اومدی اینجا؟
‫چطوری می‌تونی کرم رو ببینی؟
‫سنگ تاج کجاست؟!
‫کرم؟
‫سنگ...؟
‫منظورت چیه؟
‫اینجا تبدیل به دروازه شد
‫کرم از دروازه رد میشه
‫ممنون که بهم کمک کردی
‫حالا، هرچی اینجا دیدی رو ‫ فراموش کن و برو خونه
‫ولی آخه...
‫وایسا! دستت!
‫«شبکه‌ی خبری میازاکی»
‫زمین‌لرزه‌ی خیلی بزرگی بود
‫این کاشی‌های سقف رو ببین...
‫بنظرم می‌تونست بدتر از اینا باشه
‫لطفاً برو طبقه‌ی بالا...
‫میرم بسته‌ی کمک‌های اولیه رو بیارم
‫واقعاً نیازی...
‫اگر قرار نیست بری بیمارستان
‫حداقل بذار پانسمانش کنم
‫این دیگه چه بچه ‌ننه‌ایه!
‫«چگونه پرستار شویم»
‫صندلی بچه
‫حدود ساعت 1:20 بعدازظهر امروز
‫زمین‌لرزه‌ای در میازاکی
‫با شدت 6.3 ریشتر رخ داد
‫درحال حاضر خطر سونامی وجود ندارد
‫آمار زخمی‌های احتمالی ‫هنوز به دستمان نرسیده...
‫کارتو خوب بلدیا
‫مامانم پرستار بود
‫ولی قبلش...
‫یه عالمه سوال ازت دارم
‫حدس می‌زدم
‫گفتی "کرم" ‫منظورت چی بود؟
‫کرم موجود قدرتمندیه ‫که زیر جزایر ژاپن زندگی می‌کنه
‫هیچ دلیل و منطقی نداره
‫ولی از خشم به خودش می‌پیچه و اگر ‫مورد مزاحمت قرار بگیره زمین رو می‌لرزونه
‫ولی الان شکستش دادی، مگه نه؟
‫فقط موقتاً راه ورودش رو بستم
‫اگر با سنگ تاج حبسش نکنیم ‫بازم پیداش میشه
‫یعنی یه زلزله‌ی دیگه میاد؟
‫وظیفه‌م اینه که جلوی این اتفاق رو بگیرم
‫وظیفه‌ت...
‫میگما، تو دقیقاً کی هستی...؟
‫ممنون که پانسمانم کردی
‫اسمم "سوتا موناکاتا"ست
‫من "سوزومه ایواتو" هستم
‫گربه...؟
‫ای خدا، این گربه پوست و استخونه
‫یه لحظه وایسا
‫حتماً خیلی گشنه بودی
‫زلزله‌ی ترسناکی بود، ها؟
‫چقدر نازه
‫می‌خوای گربه‌ی من بشی؟
‫آره
‫سوزومه... مهربونه
‫ازت خوشم میاد
‫تو... مزاحمی
‫چی... چی شد؟
‫سوتا... کجا رفتی؟
‫یعنی...
‫چی؟!
‫چــــــی...؟
‫سوتا؟
‫سوزومه...
‫یهویی چی شد؟
‫این کار توئه؟!
‫برگرد اینجا ببینم!
‫خدا لعنتت کنه...!
‫یعنی چی...؟!
‫چی شد یهو؟!
‫نه نه نه نه!
‫اوه، سوزومه ‫تاماکی!
‫شرمنده، دارم میرم بیرون!
‫کجا داری میری؟
‫نگرانت بودم ‫برای همین زودتر اومدم خونه
‫بخاطر زمین‌لرزه!
‫گوشیتو جواب نمی‌دادی!
‫شرمنده! ندیدم زنگ زدی
‫ولی حالم خوبه
‫هی...
‫سوزومه! جواب منو بده!
‫نگاه کن، گربه!
‫اون دیگه چیه؟
‫ببخشید!
‫آخه این چه وضعشه؟
‫سلام، سوزومه!
‫سلام!
‫کجا...
‫داری میری؟!
‫یعنی چی...؟!
‫ای بابا!
‫خیلی خیلی شرمنده!
‫بسیار بابت صبوری شما متشکریم
‫اجازه‌ی حرکت بهمون داده شده
‫داریم از اسکله حرکت می‌کنیم
‫میگما، توام دیدیش؟
‫- آره دیدم ‫- اون دیگه چه کوفتی بود؟
‫اسباب‌بازی بود؟
‫صندلیه رو دیدی؟ ‫«حیوان دست‌آموز ممنوع»
‫خیلی جالب بود ‫«حیوان دست‌آموز ممنوع»
‫کجا...
‫رفتی؟
‫خدایا...!
‫چرا فرار می‌کنی؟!
‫باهام چیکار کردی؟
‫تو دیگه چی هستی؟!
‫جواب منو بده!
‫اوه نه!
‫سوزومه!
‫بعداً می‌بینمت
‫چــــــــــــی؟!
‫همونطور که گفتم...
‫شب خونه‌ی "آیا" می‌مونم
‫شرمنده
‫فردا میام خونه
‫یه لحظه وایسا ببینم، سوزومه
‫می‌تونی اونجا بمونی
‫ولی جعبه‌ی کمک‌های اولیه ‫توی اتاقت چیکار می‌کنه؟
‫کسی رو آورده بودی خونه؟
‫حتی نمی‌خوام در موردش فکر کنم، ولی...
‫با پسره‌ی لات و لوتی دوست...؟
‫نـه!
‫پسری توی زندگیم نیست! دارم قطع می‌کنم!
‫اون صندلی رو دیدی که داشت می‌دوید، دخترخانم؟
‫نه
‫سوتا
‫کشتی صبح می‌رسه به "اهیمه"
‫ظاهراً قایق گربهه هم داره میره همونجا
‫که اینطور
‫یکم نون آوردم
‫ممنون
‫ولی گرسنه نیستم
‫باشه
‫میگما، چرا صندلی شدی؟
‫ظاهراً، اون گربه نفرینم کرده
‫نفرین؟
‫حالت خوبه؟
‫درد داری؟
‫خوبم
‫گرمی
‫ولی درهرحال، باید یه فکری براش بکنم
‫سوتا، یه فکری ذهنمو مشغول کرده
‫یه مسجمه توی خرابه‌ها...؟
‫سنگ تاج همونه!
‫تو برش داشتی؟
‫برش داشتم...؟
‫معلومه...
‫اون گربه خود سنگ تاجه!
‫چطور جرات کرده ‫مسئولیتش رو ول کنه
‫منظورت چیه؟
‫تو سنگ تاج رو آزاد کردی ‫و حالا اون منو نفرین کرده
‫اوه نه...
‫واقعاً متاسفم، حالا...
‫باید چیکار کنم؟
‫نه
‫تقصیر منه که زودتر درو پیدا نکردم
‫تقصیر تو نیست
‫ولی...
‫سوزومه، من یه "دَربَند"ـم
‫دربند؟
‫درهای باز رو می‌بندم ‫تا مصیبت گسترش پیدا نکنه
‫برای اینکار به تمام ژاپن سفر می‌کنم
‫کار ما دربندها همینه
‫گرسنه‌ای، مگه نه؟
‫بخور
‫باید سنگ تاج رو به حالت اولش برگردونیم ‫ و کرم رو به عالم خودش تبعید کنیم
‫مطمئناً اون‌موقع، بدنم به حالت اول برمی‌گرده
‫پس، نگران نباش
‫فردا، میری خونه
‫مامانی؟
‫مامانی!
‫کجایی؟!
‫سوتا؟
‫همیشه این شکلی می‌خوابی؟
‫قلبم داره تند تند میزنه
‫متشکریم که با کشتی شیکوکوی نارنجی سفر کردید
‫- پسر چقدر گرمه ‫- بالاخره رسیدیم!
‫- می‌خوای بری اوساکا؟ ‫- خیلی وقته نرفتم
‫آره، ولی شب یه جای دیگه می‌مونم
‫بنده و تمامی خدمه ‫امیدواریم دوباره شما رو ببینیم
‫سوزومه؟
‫بالاخره، بیدار شدی!
‫بیدار نمی‌شدیا
‫کم‌کم داشتم فکر می‌کردم ‫همه‌ش رویا بوده
‫خواب بودم؟
‫مهم نیست
‫خب، چطوری اون گربه رو پیدا کنیم؟
‫باید اول اطراف بندر پرس‌‌و‌جو کنیم
‫ولی الان کجاییم؟
‫هی، با توام!
‫انگار...
‫حومه‌ی "اهیمه" هستیم؟
‫واو، چقدر راه اومدیم
‫سوار کشتی بعدی شو ‫تا بتونی تا شب برسی خونه
‫- باید... ‫- اوه نه!
‫چیه؟!
‫«اوه خدا! حس می‌کنم توی انیمه‌ی زمزمه‌ی قلبم!»
‫عه، یه گربه‌ی سفید
‫خیلی نازه!
‫بچه گربه‌ست؟
‫اسمت چیه؟
‫تو دیگه کی هستی؟
‫شما کی باشی؟
‫شاید اسمت "دایجین"ـه؟
‫دایجین؟
‫بنظر خیلی گرون‌قیمت میای
‫«خیلی نازه... کنارم نشسته» ‫«#همراه‌دایجین»
‫«پست شد»
‫«توییت شد»
‫«آپلود شد»
‫خود خودشه، مگه نه؟
‫چطور ممکنه...؟
‫«ببینین کیو دیدم»
‫«داره از قطار پیاده میشه»
‫«مسئول قطارها شده»
‫«وقت خوراکیه»
‫«به درد اینستاگرام گذاشتن می‌خورد»
‫دایجین...؟ ‫«چقدر ملوسه...!»
‫آره خب یخورده شبیهشه...
‫داره با قطار میره
‫باید برم دنبالش
‫بابت همه‌چی ممنون، سوزومه
‫وقت خداحافظیه
‫به سلامت برگرد خونه
‫آخه...
‫اگر نری خونه ‫خانواده‌ت نگران میشن
‫اشکال نداره. اجازه میدن ‫انتخاب‌های خودمو بکنم
‫ممکنه خیلی خطرناک باشه
‫اینکه دنبالم بیای برات امن نیست
‫بنظرم فعلاً مشکلات بزرگ‌تری داری
‫ببین ‫«الان یه چیز باورنکردنی دیدم»
‫«منم دیدمش!»
‫«دختر اسرارآمیز و صندلی متحرک»
‫«روبات جدید از بوستون داینامیکسه...؟»
‫«اطلاعاتشو برام بفرستین!» ‫«تحت تعقیب»
‫اوه نه...
‫اینکه توی ملأعام راه بری برات خطرناکه
‫قبل از اینکه گربه رو گیر بندازی ‫یکی تو رو گیر میندازه
‫گمونم چاره‌ای ندارم...
‫سوزومه...
‫تا وقتی سنگ تاج رو پیدا کنیم...
‫به کمکت احتیاج دارم
‫با کمال میل
‫«دایجین در باغ نارنگی پیدا شد» ‫«#همراه‌دایجین»
‫سوتا
‫اوه گندش بزنن!
‫چـــــی...؟
‫اون طرفشو بگیر
‫اوه، باشه
‫باورم نمیشه...
‫نجاتم دادیا!
‫خیلی ممنون!
‫کاری نکردم
‫عین جادوگرا بودی
‫چطوری اینکارو کردی؟
‫گمونم... قبل از اینکه بتونم فکر کنم ‫بدنم واکنش نشون داد؟
‫خب، درهرصورت فوق العاده بود
‫من "چیکا" هستم ‫سال سوم دبیرستانم
‫منم همینطور!
‫من سوزومه‌م
‫لباس مدرسه‌ت... اهل ‫این طرفا نیستی، مگه نه؟
‫آها، آره
‫این همه راه از کیوشو اومدی دنبال یه گربه؟
‫آره
‫گربه‌ی توئه؟
‫نه دقیقاً
‫میگما، این عکسه...
‫فکر کنم نزدیک اینجاست
‫چی شده؟
‫سوزومه؟
‫شرمنده، یه چیزی یادم اومد
‫هی، منظورت چیه؟
‫سوزومه؟!
‫کرم می‌تونه هرجایی پیداش بشه؟
‫دروازه‌ی این منطقه باز شده
‫باید سریع ببندیمش
‫با این سرعت بهش نمی‌رسیم
‫اوه نه!
‫هی!
‫سوزومه!
‫چیکا؟
‫نمی‌دونم قضیه چیه ‫ولی عجله داری، مگه نه؟
‫بپر بالا!
‫مطمئنی از این طرفه؟
‫چند سال پیش، زمین رانش کرد
‫از اینجا به بعد هیچی نیست
‫متروکه‌ست؟
‫عالیه. همینطور ادامه بده!
‫زمین‌لرزه‌ی دیگه‌ای اتفاق میفته؟
‫باید قبل از اینکه کرم بیفته زمین ‫دروازه رو ببندیم
‫وگرنه...!
‫«ورود ممنوع»
‫همینجا خوبه!
‫خیلی ممنون، چیکا!
‫ها؟ سوزمه...؟
‫سوزومه، بقدر کافی زحمت کشیدی
‫هی، وایسا...! سوتا!
‫زیادی خطرناکه
‫با اون دختره برگرد
‫با اون بدنت نمی‌تونی بری!
‫مجبورم
‫«راهنمایی کاسوگا»
‫مدرسه تبدیل به دروازه شده
‫لعنتی
‫حتی نمی‌تونم...!
‫نه!
‫داره میفته زمین
‫سوتا!
‫سوزومه؟!
‫نمی‌ترسی که شاید بمیری؟!
‫نه نمی‌ترسم!
‫سوزومه؟
‫تو درو قفل کن
‫چشمات رو ببند ‫و به کسایی که اینجا زندگی می‌کردن فکر کن
‫سوراخ قفل ظاهر میشه
‫الان داری اینو بهم میگی؟!
‫خواهش می‌کنم! من نمی‌تونم انجامش بدم!
‫چشماتو ببند!
‫حالا تمام احساساتی ‫که باید اینجا جریان داشته باشه رو حس کن
‫به صداهاشون گوش کن
‫صبح بخیر
‫فردا امتحان دارم
‫پسر، چقدر هوا گرمه
‫نمی‌تونیم توی مسابقه بعدی ببازیم
‫بعد از فارغ التحصیل شدن بیا پیشم
‫"ای خدایان یزدانی که در زیر این سرزمین آرمیده‌اید"
‫"نسل‌هاست که از ما محافظت کرده‌اید..."
‫"کوهستان‌ها و رودخانه‌هایتان را..."
‫"که تا مدت‌ها خود را مالک آن‌ها می‌دانستیم"
‫حالا!
‫به شما برمی‌گردانم!
‫موفق شدیم، سوزومه
‫جلوی وقوع زمین‌لرزه رو گرفتی
‫واقعاً؟
‫باورم نمیشه...
‫موفق شدم!
‫تیم خیلی خوبی هستیما!
‫سوزومه، حرف نداری
‫دروازه‌ی دیگه‌ای باز میشه
‫سنگ تاج
‫وایسا!
‫اون دروازه رو باز کرده؟
‫رفتی اهیمه؟
‫سوزومه، دیروز گفتی ‫قراره خونه‌ی "آیا" بمونی
‫یه تعطیلات کوچولو...؟
‫اصلاً خنده‌دار نیست
‫به نفعته فردا توی خونه ببینمت
‫- امشب کجا می‌مونی؟ ‫- مینورو، یه میز گرفتیم
‫شما برین. من بعداً میام
‫تاماکی رو هم دعوت می‌کنم
‫منظورم این نیست!
‫پس مدرسه چی؟
‫سوزومه افتاده رو دور لجبازی؟
‫بگذریم!
‫بهم بگو امشب کجا می‌مونی
‫و واقعاً امیدوارم تنها باشی، دختر!
‫مینورو...
‫چیزی روی صورتم چسبیده؟
‫اوه، "شیگه" یه میز گرفته...
‫ها؟ کجا رفت...؟
‫خدایی...
‫«شرمنده قطع کردم»
‫«حالم خوبه!» ‫«قول میدم صحیح و سالم برگردم خونه»
‫«لطفاً نگران نباش» ‫«تعظیم»
‫«خوانده شد»
‫بله؟
‫برات شام آوردم
‫عه، ممنون!
‫میشه منم کنارت بخورم، سوزومه؟
‫آره معلومه!
‫میشه یه لحظه بهم مهلت بدی؟
‫چیکار کنیم؟
‫بهتون خوش بگذره
‫ظاهراً این بدن گشنه‌ش نمیشه
‫«مسافرخانه‌ی آمابه»
‫بخوریم!
‫مزه‌ش خـــیــلــی خوبه!
‫داری گریه می‌کنی؟
‫آخه مزه‌ش خیلی خوبه
‫حتماً خیلی گشنه بودی
‫نمی‌دونم چرا امروز ‫این همه مشتری داشتیم
‫شرمنده که منتظرت گذاشتم
‫نه، این چه حرفیه!
‫تویی که لطف کردی امشب بهم اتاق دادی
‫اونم همراه حموم، لباس و غذا!
‫«پیام جدید»
‫آخ
‫کیه؟
‫خاله‌م
‫اوه پسر...
‫واقعاً باید یه دوست‌پسری پیدا کنه
‫خاله‌ت مجرده؟
‫چند سالشه؟
‫حدوداً چهل سال، فکر کنم؟
‫ولی واقعاً خوشگله
‫فقط خودمون دوتاییم
‫سرپرست منه
‫بنظر پیچیده میاد
‫نه چندان
‫ولی گاهی اوقات...
‫حس می‌کنم ارزشمندترین ‫سال‌های عمرشو ازش دزدیدم
‫بخصوص این اواخر
‫جوری حرف می‌زنی ‫انگار دوست‌پسر سابقشی
‫اوه خدا!
‫ای‌کاش می‌رفت سر خونه و زندگیش
‫حالا که حرف از دوست‌پسرای سابق شد...
‫سوزومه، تابحال با کسی دوست بودی؟
‫من؟ نه...
‫همم، اینطوری برات خیلی بهتره
‫دوست شدن با پسرا ‫جز بدبختی هیچی برای آدم نداره
‫تو با کسی دوست بودی، چیکا؟
‫می‌خوای بشنوی؟
‫- دوباره شروع نکن! ‫- دوباره شروع نکن!
‫نظرتون چیه بعدش برین حموم رو تمیز کنین؟
‫شوخی می‌کنی!
‫واقعاً همچین کاری کرد...؟
‫آره والا
‫نه فقط این...
‫چــــی؟! خدایی؟
‫می‌بینی بخدا؟ پسرا خیلی خنگن
‫به لطف تو امروز تونستم بازم برم اونجا
‫راهنمایی توی اون مدرسه بودم
‫بعد از رانش زمین چند سال پیش ‫کل اون منطقه رو تخلیه کردن
‫میگما، سوزومه
‫اونجا چیکار می‌کردی؟
‫سرتاپات رو گل گرفته بود...
‫و قضیه‌ی این صندلیه چیه؟
‫واقعاً کی هستی؟
‫اون صندلی... یه یادگاری از مادرمه
‫ولی حالا...
‫شرمنده، توضیح دادنش سخته
‫سوزومه، عین جادوگرا می‌مونی
‫پر از رمز و رازی
‫ولی چرا حس می‌کنم...
‫داری یه کار خیلی مهم انجام میدی؟
‫ممنون، چیکا!
‫آره، منم فکر می‌کنم ‫دارم کار خیلی مهمی انجام میدم!
‫چقدرم متواضعی!
‫بعضیا هرکاریشون کنی بیدار نمیشن
‫کی؟ دوست پسرت؟
‫دوست‌پسر ندارم!
‫درکل گفتم
‫اگر بیدار نشدن...
‫یه بوسشون بکن
‫چـــی...؟!
‫شنیدم داری میری خونه؟
‫آره، دارم میرم!
‫بابت همه‌چی خیلی ممنونم
‫هرموقع خواستی قدمت روی چشم ماست، باشه؟
‫ممنون!
‫هی، اینجا رو!
‫خیلی باحاله!
‫مشخص نیست این گربه از کجا اومده
‫ولی داره از روی کابل‌های پل رد میشه
‫عـــه...!
‫خیلی جالبه، مگه نه؟
‫هی، سوتا!
‫پاشو دیگه!
‫ای بابا
‫وایسا ببینم
‫دهنت کجاست؟
‫سوزومه...؟
‫صبح بخیر
‫چی شده؟
‫واسه من "چی شده چی شده" نکن!
‫- ببین، "دایجین"ـه! ‫- این گربه داره حسابی سروصدا می‌کنه...!
‫- داره چیکار می‌کنه؟ ‫- این گربه داره حسابی سروصدا می‌کنه...!
‫خدایان فقط هوا و هوس ‫خودشونو دنبال می‌کنین، پس...
‫خدایان؟
‫این پل به "کوبه" می‌رسه
‫باید...!
‫سوزومه
‫قراره بزودی بری، مگه نه؟
‫آره، دارم لباس می‌پوشم
‫عالیه
‫اگر می‌خوای از اینا استفاده کن
‫آره. به تو بیشتر از من میاد
‫با لباس مدرسه و اون صندلی ‫خیلی تو چشم میای
‫چیکا...
‫چطور می‌تونم جبران کنم؟
‫نگران این حرفا نباش
‫هرازگاهی بیا سر بزن، باشه؟
‫باشه
‫قول میدم
‫«به سمت کوبه»
‫سوزومه...
‫باید واضح‌تر نشون بدی چی می‌خوای
‫مثلاً دستی چیزی تکون بده
‫تو دست تکون بده ‫تا مردم شوکه بشن و نگه دارن
‫صندلی‌ها نباید تکون بخورن
‫خداروشکر
‫پس متوجه این نکته هستی
‫میشه با اتوبوس بریم؟
‫اتوبوس بعدی 6 ساعت دیگه میاد
‫سوزومه
‫گفتی این صندلی یادگاری مادرته؟
‫آره
‫چرا فقط سه تا پایه داره؟
‫بچه بودم، چندان یادم نمیاد
‫ولی، یه بار این صندلی رو گم کردم
‫وقتی پیداش کردم ‫یه پایه‌ش گم شده بود
‫کجا میری؟
‫تا چند ساعت آینده هیچ اتوبوسی نمیاد
‫بنظر جالب میاد
‫اومدی خودتو بهتر بشناسی؟
‫برسونمت مرکز کوبه؟
‫اگر بشه که ممنون میشم
‫باشه
‫رفته بودیم دیدن مادربزرگشون ‫و داشتیم برمی‌گشتیم کوبه
‫واقعاً شانس آوردی
‫- مامان، اینو ببین! ‫- این چیه؟
‫اینقدر به وسایلش دست نزنین!
‫باشــــه
‫شرمنده
‫اشکال نداره
‫چرا به وسایلت خیره شدن...؟
‫یه صندلی بیشتر نیست
‫که اینطور
‫ولی هنوزم خیره شدن...!
‫«اهیمه»
‫«توکوشیما»
‫«کوبه»
‫مراقب باشین!
‫چیزی روی صندلی نریزین!
‫صندلیشو تمیز نگه دارینا!
‫- خودم می‌دونم! ‫- حله!
‫نمی‌دونستم میشه از اینجا دیدش...
‫پارک تفریحی رو میگم
‫پارک تفریحی؟
‫اونجاست، بالای کوه
‫وقتی بچه بودم والدینم منو می‌بردن اونجا
‫ولی اوضاعش خیلی خراب شد
‫حالا حتی پول ندارن خرابش کنن
‫این روزا جاهای متروک زیادی مثل این هست
‫عجب گیری کردیما...
‫مهدکودک بچه‌ها پیام داده
‫میگه مجبور شدن امروز رو تعطیل کنن
‫هی، بس کنین دیگه!
‫باید بزودی برم مغازه رو باز کنم
‫باید یکی رو پیدا کنم...
‫اوه!
‫همم؟
‫مـــــــن؟!
‫«پاساژ کیونومیا سوجی»
‫خب...
‫می‌خواین چی بازی کنین؟
‫خونه‌بازی!
‫بریم غذا درست کنیم!
‫آماده...
‫شروع!
‫چـــــــی؟!
‫اینا رو نخورین!
‫هرکی زودتر خالیش کنه برنده‌ست
‫آماده؟ شروع!
‫بس کنین!
‫تو کوه فوجی هستی، باشه؟
‫آماده؟ شروع!
‫فکر نکنم...
‫توان مراقبت از بچه رو داشته باشم
‫کمک لازم داری...
‫چیکار داری می‌کنی...؟!
‫هــــی! جالب نیست؟
‫عجب اسباب‌بازی خفنی
‫منم می‌خوام! منم می‌خوام!
‫بعدش نوبت منه!
‫تو نه
‫حرف زد!
‫خیلی باحاله، نه؟
‫یه روبات شکل صندلیه... ‫که هوش مصنوعی داره؟
‫اسمش چیه؟
‫سوتا
‫سوتا، آب‌و‌هوای فردا چطوره؟
‫سوتا، آهنگ پخش کن!
‫سوتا، بیا بازی با کلمات بازی کنیم!
‫سوتا، امروز ارزش بورس رفته بالا؟
‫سوتا اونقدرام باهوش نیست، پس...
‫چی گفتی، سوزومه؟
‫بازم حرف زد!
‫از خونه فرار کرده؟
‫خب، منم وقتی بچه بودم همینکارو کردم
‫وقتی همچین سنی هستی
‫شهرت، والدینت... احساس خفگی بهت میدن
‫برای همین...
‫در مورد تو که صحبت نمی‌کنیم
‫آره درسته
‫کجا داره میره؟
‫مگه چه کار اشتباهی انجام دادم؟
‫مدام منو از سر خودش باز می‌کنه
‫حتی بهم نمیگه امشب کجا می‌مونه
‫مکان‌یاب گوشیش چی؟
‫بهش دسترسی ندارم
‫حساب بانکیش چی؟
‫به گوشیش وصله؟
‫کجاست؟
‫توی "کوبه"‌ست...
‫کوبه؟
‫خیلی از خونه دوره ‫«تاریخچه‌ی خرید»
‫دیگه نمی‌تونم اجازه بدم تنها باشه...
‫میگما، تاماکی؟
‫اگر کار دیگه‌ای از دستم برمیاد...
‫مینورو
‫می‌خوام فردا رو مرخصی بگیرم
‫چی؟
‫خب، پس منم مرخصی می‌گیرم
‫چرا؟ باید کار کنی
‫آره راست میگی...
‫سوزومه
‫میشه بیای پایین؟
‫چشم!
‫واو!
‫رومی، چقدر خوشگل شدی
‫انگار یه آدم دیگه شدم، ها؟
‫بچه‌ها حالشون خوبه؟
‫آره. خواب رفتن
‫خب پس، می‌تونی بیای کمکم کنی
‫اینجا هیچوقت اینقدر شلوغ نمی‌شده...
‫خانم
‫دستیاری که می‌گفتی اینه؟
‫آره!
‫چی؟!
‫خوش اومدین!
‫مجبور نیستی پشت پیشخون کار کنی
‫چشم
‫- اینا رو بشور. زود باش ‫- باشه
‫- یخ، لطفاً! ‫- الان میارم!
‫- دو تا لیوان شراب ‫- ها؟
‫- نه، اونی که کنارشه ‫- آها باشه
‫خوش اومدین! ‫«پیشخدمت استخدام می‌کنیم»
‫سوزومه، سه تا حوله‌ی داغ بیار
‫باشه!
‫آخ!
‫بطری کجاست؟
‫- بطری ساساکی ‫- آها...
‫♪ زیادی مشروب خوردم و همه‌ش تقصیر توئه ♪
‫♪ چقدر شنیدن این حرف ‫ از یه دختر جوون خوشگل لذت‌بخشه ♪
‫خیلی جوونیا، مگه نه؟
‫بیا با این پیرزن یه مشروبی بخور
‫بریم دو نفری آهنگ بخونیم؟
‫واقعاً؟ دخترای جوون دوست داری، ها؟
‫خیلی ممنون!
‫میکی؟ منتظرت بودیما
‫آره تقریبا
‫منظورت چیه "آره تقریباً"؟
‫هی، دایجین!
‫یه لیوان دیگه!
‫چـــی...؟!
‫دایجین، حسابی ولخرجی می‌کنیا
‫ایول داری!
‫باورم نمیشه...
‫میگما... اونی که اونجا نشسته
‫کی؟ اوه، اولین باره مشتریمون شده
‫مشتری...؟
‫ساکته ولی با مشتری‌های دائمی خوب کنار اومده
‫ولی ظاهرش یخورده...؟
‫شبیه گربه‌ها نیست؟
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫بنظر من که خیلی باشخصیت میاد
‫واقعاً؟!
‫اوه، خوش اومدین!
‫شرمنده، ولی باید برم!
‫سوتا!
‫دایجین اینجاست...!
‫هی، داری چیکار...؟!
‫سوزومه. حالت چطوره؟
‫چی؟
‫ببین
‫اونجا رو
‫کرم
‫دایجین!
‫سوزومه!
‫باید بریم
‫آره!
‫زلزله‌ست؟
‫ها؟ واقعاً؟
‫هی، میکی. سوزومه کجاست؟
‫توی پارک تفریحیه!
‫«اعلام تعطیلی»
‫«برای 40 سال فوق‌العاده از شما متشکریم»
‫چرخ و فلک!
‫تبدیل به دروازه شده!
‫سوتا، ببین!
‫دایجین
‫میرم دایجین رو بگیرم ‫و دوباره تبدیلش کنم به سنگ تاج!
‫درحالی‌که دارم این‌کارو می‌کنم، تو...
‫باشه
‫دروازه می‌بندم و قفلش می‌کنم
‫از پسش برمیام
‫برو سراغ در!
‫باشه!
‫می‌تونم بهش برسم!
‫بدنم...
‫عجب سرعتی دارم!
‫دارم بهش عادت می‌کنم!
‫این‌دفعه دست از پا درازتر برنمی‌گردم
‫سوزومه
‫کارت درســــتـــه!
‫دایجین...!
‫همین امروز، منو به حالت اولم برمی‌گردونی!
‫ببین! چراغ‌هاش روشن شده
‫چرا؟
‫مگه متروکه نبود؟
‫یعنی چی؟
‫وایسا... وایسا ببینم...!
‫وایسا!
‫خدایی؟
‫مامان...؟
‫تبدیل به سنگ تاج شو ‫و اون کرم رو حبس کن!
‫ستون شرقی به تنهایی دووم نمیاره
‫نمی‌تونم...
‫چرا؟!
‫این وظیفه رو به تو سپردم
‫یعنی چی آخه؟
‫برو پی کارت
‫دایجین می‌خواد با سوزومه بازی کنه
‫با سوزومه؟
‫سوزومه!
‫یهویی چی شد، سوزومه؟
‫قضیه چیه؟
‫داری چی می‌بینی؟
‫سوزومه؟! برگرد
‫نباید بری داخل!
‫سوزومه!
‫سوزومه، داخل یه چرخ‌و‌فلکی!
‫بیدار شو! اینطوری سقوط می‌کنی!
‫لعنتی
‫"ای خدایان یزدانی که در زیر این سرزمین آرمیده‌اید"
‫"نسل‌هاست که از ما محافظت کرده‌اید..."
‫"کوهستان‌ها و رودخانه‌هایتان را..."
‫"که تا مدت‌ها خود را مالک آن‌ها می‌دانستیم"
‫"واو، چقدر بلنده!"
‫"که تا مدت‌ها خود را مالک آن‌ها می‌دانستیم" ‫"چه باحال!"
‫"حالا زیاد خوش نگذرون"
‫"باید بازم با همدیگه بیایم اینجا!"
‫"سالگردمونه. بعداً بازم بیایم"
‫"پارک تفریحی برای قرار اولمون خیلی کلیشه‌ست"
‫"بابایی، بازم بیایم اینجا!"
‫سوزومه! بیا!
‫سوتا؟
‫"ای خدایان یزدانی که در زیر این سرزمین آرمیده‌اید"
‫"نسل‌هاست که از ما محافظت کرده‌اید..."
‫"کوهستان‌ها و رودخانه‌هایتان را..."
‫"که تا مدت‌ها خود را مالک آن‌ها می‌دانستیم"
‫حالا!
‫به شما برمی‌گردانم!
« تنظيم زيـرنویس از: « آرِن زُهرابـی
‫دایجین کجاست؟
‫غیبش زد. دوباره
‫بیا بریم داخل
‫چی شده؟
‫خیلی ترسیده بودم!
‫کارت حرف نداشت
‫ممنون
‫سوزومه...
‫داشتی پشت دروازه به چی نگاه می‌کردی؟
‫یه آسمون شب پر از ستاره‌ها و یه دشت...
‫عالم ابدی
‫یعنی می‌تونی ببینیش...؟!
‫"عالم ابدی"؟
‫نیمه‌ی دیگه‌ی این دنیا ‫جایی که کرم در اون زندگی می‌کنه
‫و جایی که تمام زمان‌ها همزمان وجود دارن
‫می‌تونستم ببینمش ‫ولی نمی‌تونستم واردش بشم
‫عالم ابدی جاییه ‫که روح‌ها در اون آروم می‌گیرن
‫جایی نیست که زنده‌ها بتونن برن
‫جایی نیست که ما قرار باشه بریم
‫دختر دردسرساز برگشت
‫سوزومه، کجا بودی؟!
‫اوه... ببخشید
‫حسابی نگرانت شده بودما! ‫این ساعت ول کردی رفتی!
‫خب، حالش که خوبه، مگه نه؟
‫ولی آخه...!
‫خودمون چند بار از خونه فرار کردیم؟
‫نظرت چیه فعلاً بریم یه چیزی بخوریم؟
‫ببخشید...
‫نظرت در مورد نودل سرخ‌کرده چیه؟
‫آره! با یه تخم‌مرغ روش
‫و ماهی تن مایونزی!
‫آره
‫تو چی، سوزومه؟
‫ما سالاد سیب‌زمینی روش می‌ذاریم
‫- چی گفتی؟ ‫- روی نودل سرخ‌کرده؟
‫اوه خدایا
‫فکرشو بکن چقدر کالری داره
‫خــیــــلـــی گشنمه
‫نوش جان!
‫خوشمزه‌ست!
‫حسابی چاق میشم
‫یه آبجو کنارش لازم داره
‫بخوریم؟
‫بعد از اون همه مشروبی که کل شب خوردیم؟
‫آره خب، چرا که نه؟
‫توام بیا پیشمون، سوتا
‫ولی انتظار سالاد سیب‌زمینی رو نداشتم
‫- هی! هی! ‫- اینو برای دوست‌پسرم درست می‌کنم
‫کدوم دوست‌پسر؟
‫تا چشم به هم بزنی یکی پیدا می‌کنم
‫قضیه‌ی این صندلی چیه؟
‫چه نازه
‫صندلی بچه‌هاست؟
‫چرا روش نشستی؟
‫یه یادگاری از "کوبه"ست...؟
‫اصلاً معلوم نیست چی داری میگی
‫حتماً فکر کردن خیلی عجیب غریبی
‫واقعاً؟
‫همیشه اینطوری سفر می‌کنی؟
‫نه همیشه
‫یه آپارتمان توی توکیو دارم
‫بعد از دانشگاه، قصد دارم معلم بشم
‫چی؟! دانشجویی؟
‫آره خب!
‫و... شغل می‌خوای؟!
‫پس این شغلت چی؟!
‫خانواده‌م نسل اندر نسل دربند بودن
‫ادامه‌ش میدم
‫ولی درآمدی نداره
‫که اینطور...
‫ولی شغل مهمیه
‫مهم‌ترین شغل‌ها ‫به چشم مردم نمیاد
‫باید برگردم به بدن خودم
‫تا بتونم این‌کارو ادامه بدم ‫و معلم بشم
‫ولی... همین الانشم...
‫شاید، من...
‫همین الانشم...
‫دارم ازش دورتر میشم
‫نور کم‌سوتر میشه
‫و صداها هم ضعیف‌تر میشن
‫بدنم...
‫ذهنم...
‫خیلی...
‫سرده
‫خیلی سرده
‫سرده...
‫نکنه...
‫وقت مردنم...
فرا رسیده؟
‫سوتا؟
‫سوتا؟!
‫صبح بخیر
‫چه عجب بیدار شدی
‫ببین، یه عکس دیگه از دایجین پیدا کردم
‫می‌بینی؟
‫سوزومه
‫الان...
‫الان کاری با من کردی؟
‫نچ
‫- خط قطار چوگوکوی جنوب به سمت اوکایاما... ‫- امیدوار بودم امشب هم توی کافه کمکم کنی
‫بیا، این برای توئه
‫الان بیشتر از قبل ‫شبیه بچه‌های فراری شدی
‫رومی، بابت همه‌چی خیلی ممنونم
‫اوهوم
‫فقط حواست باشه ‫حتماً یه خبری به سرپرستت بدی
‫باشه
‫آخ، گندش بزنن!
‫کاملاً تاماکی رو فراموش کرده بودم!
‫پنجاه و پنج... پیام جدید؟
‫داره میاد دنبالم؟
‫سوزومه، می‌تونی به قطار بعدی برسی
‫یه بلیط بخر. زود باش!
‫قطار سریع‌السیر؟
‫می‌دونیم دایجین کجاست، پس...
‫این سریع‌ترین راه ممکنه، مگه نه؟
‫ولی آخه به مقصد توکیو؟
‫اینطوری باید تمام پس‌اندازمو خرج کنم
‫به نفعته پولمو پس بدیا، جناب دانشجو
‫نگران نباش
‫سوتا، ببین!
‫چیه؟
‫این قطار خیلی پرسرعته
‫چه باحاله!
‫آره... سرعتش زیاده
‫به‌زودی به آتامی خواهیم رسید. درهای...
‫سوتا، واقعاً الان...؟
‫چی شده؟
‫کوه فیجی رد شد رفت؟
‫ببین!
‫آخه چرا چیزی نگفتی؟
‫آها، آره...
‫می‌خواستم ببینمش...
‫شرمنده...
‫به‌زودی به توکیو خواهیم رسید
‫توکیو. این آخرین ایستگاه است
‫از اون طرف، سوزومه
‫باشه!
‫راست
‫چپ
‫برو بالا
‫قطار سمت چپه
‫بدو!
‫ایستگاه بعدی پیاده شو
‫چــی...؟!
‫چرا حس می‌کنم اسبتم؟
‫قبل از دایجین، می‌خوام برم یه جایی
‫میشه یه زنگی بزنی؟
‫خوش اومدین!
‫اسم من "ایواتو"ـه
‫یکم قبل‌تر زنگ زدم...
‫آها، آره
‫فامیل سوتا
‫در موردت شنیده بودم
‫اینم کلید اتاقش
‫اتاق 301
‫لازم نیست عجله کنی
‫چقدر محبوبی، سوتا
‫کی قراره از سفرش برگرده؟
‫وقتی نیست اینجا سوت و کوره
‫خیلی نازنین و جیگره
‫و خوشتیپ
‫جدیشون نگیر...
‫واقعاً...؟
‫خوش اومدی
‫ببخشید...
‫می‌خوام دنبال یه چیزی بگردی
‫اون جعبه‌ی بالای قفسه رو می‌بینی؟
‫برام بیارش پایین
‫باشه
‫آخ...
‫سوتا، میشه بیام روت؟
‫قبل از اینکه بیای روم بپرس!
‫«هنرهای سری دربندها جلد اول»
‫این...؟
‫کرمه؟
‫آره
‫و این سنگ تاجه
‫ستون غربی
‫و ستون شرقی
‫پس یعنی...؟
‫دو تا سنگ تاج هست
‫مصیبت‌هایی که نمیشد ‫با بستن دروازه ازشون جلوگیری کرد
‫توسط سنگ‌های تاج مهر و موم شدن
‫بنابراین...
‫در هر دوره محل‌ها تغییر می‌کنه
‫سنگ تاج کیوشو ‫الان داره با اسم دایجین ول می‌چرخه
‫آره
‫سنگ دوم اینجاست
‫توی توکیو
‫داره سر کرم رو کنترل می‌کنه
‫می‌خوام بدونم دقیقاً کجاست...
‫کجای "توکیو"ـه
‫ظاهراً، یه دروازه‌ی عظیم هم اونجا هست
‫صد سال پیش باز شد ‫و منطقه‌ی کانتو رو با خاک یکسان کرد
‫و توسط دربند‌های اون زمان بسته شد
‫دروازه‌ی توکیو
‫«دفتر ثبت وقایع دربندها»
‫شاید دایجین سعی داره ‫دوباره اون دروازه رو باز کنه
‫فایده‌ای نداره...
‫اطلاعات خط خوردن
‫چرا؟
‫مکانش مخفیه؟
‫باید از پدربزرگ بپرسم
‫پدربزرگ؟
‫عملاً خودش منو بزرگ کرده
‫توی یه بیمارستان همین نزدیکیاست
‫نمی‌خواستم مایوسش کنم...
‫با این شکل و قیافه‌م
‫سوتا، داخلی؟
‫می‌دونم اونجایی
‫- پنجره بازه ‫- "سریزاوا"ست
‫آخه وقت قحط بود!
‫کی؟
‫یکیه که می‌شناسم
‫کاری کن بره
‫سوتا! دارم درو باز می‌کنما، پسر
‫دارم میام داخل
‫بهت هشدار دادما
‫پسر خوبیه
‫سلام
‫شما کی باشی؟
‫خواهر کوچیکش
‫خواهر داره؟
‫خب... حقیقتش دخترعمویی ‫ که مثل خواهر کوچیکشه
‫چی؟
‫شما سریزاوا هستی، درسته؟
‫آزمون معلمی؟
‫آره
‫دیروز آزمون دوم بود، ولی نیومد
‫دیروز آزمون داشته؟
‫عجب احمقیه...
‫چهار سال زحمت رو ریخت دور ‫«آمادگی برای آزمون معلمی»
‫اونقدر اعصابمو خرد کرد ‫که نمی‌تونستم روی آزمونم تمرکز کنم
‫میگما...
‫اسمت سوزومه بود، درسته؟
‫وقتی تونستی با سوتا حرف بزنی
‫بهش بگو از دستش کفریم ‫و دیگه نه من نه اون
‫عه، وایسا ببینم
‫بیست هزار ین بهم بدهکاره
‫قبلش پولمو می‌خوام
‫شنیده بودم کسب‌و‌کار خانوادگیش ‫دچار مشکل شده و اینا...
‫ولی اصلاً حواسش به خودش نیست
‫اعصابمو بهم می‌ریزه
‫فعلاً
‫«هشدار زمین‌لرزه»
‫قراره زمین‌لرزه بیاد؟
‫هی، کجا داری...؟
‫قطع شد...
‫حالت خوبه؟
‫نزدیکه
‫واو، چقدر پرنده
‫بزن بریم
‫باشه
‫هی، کجا داری میری؟
‫نمی‌دونستم
‫که آزمون داری!
‫چیکار کنیم؟
‫تقصیر تو نیست!
‫ولی همه‌ش بخاطر اینه که ‫سنگ تاج رو آزاد کردم!
‫همین امروز تمومش می‌کنیم
‫گربه رو تبدیل به سنگ تاج می‌کنیم ‫و من دوباره انسان میشم
‫قضیه چیه؟
‫چقدر پرنده تو آسمونه!
‫بخاطر زمین‌لرزه‌ست؟
‫دروازه کجاست؟!
‫انگار پایین رودخونه‌ست
‫چه نازه
‫گربه‌ست؟
‫سوزومه!
‫بیا بازی کنیم
‫دایجین!
‫هی!
‫این دیگه چی بود؟
‫صندلی بود؟!
‫- توام دیدیش؟ ‫- چی بود؟
‫این دیگه چیه؟
‫دایجین!
‫دوباره تبدیل به سنگ تاج شو!
‫یکی کافی نیست!
‫نچ
‫چرا؟!
‫هنوزم نفهمیدی؟
‫کجا رفتی؟!
‫سوتا؟
‫دروازه‌ی توکیو...
‫اون پایینه؟
‫اصلاً چطوری بریم اونجا؟
‫متوقف شد؟
‫نه
‫این دیگه چیه...؟!
‫فایده‌ای نداره...
‫«هشدار زمین‌لرزه»
‫هشدار متوقف شد
‫قضیه چیه؟
‫سنگ تاج دوم...
‫نتونست جلوش رو بگیره
‫کل بدنش داره میاد بیرون!
‫دایجین؟!
‫جلوی یه زمین‌لرزه‌ی بزرگ رو خواهیم گرفت
‫سوزومه
‫من میرم
‫شوخیت گرفته!
‫سوتا!
‫هی، اون...؟
‫صبر کن!
‫چیکار داره...؟!
‫سوزومه؟!
‫چی شد یهو؟
‫قضیه چیه؟
‫یه اتفاق عجیبی داره میفته...!
‫دیوونه شدی؟!
‫ولی آخه...
‫سوزومه!
‫دارم میام!
‫سوتا؟
‫سطحش بی‌ثباته
‫منو ول نکن
‫باشه
‫«مرکز زلزله منطقه‌ی 23»
‫کرم...
‫داره کل شهر رو می‌پوشونه
‫سوتا!
‫می‌دونم!
‫باید با سنگ تاج بهش ضربه بزنیم...
‫با دایجین
‫سوزومه!
‫وقتی کرم به زمین بیفته
‫زمین متلاشی میشه
‫دایجین!
‫سوتا؟
‫چی شده؟
‫خیلیا...
‫قراره بمیرن
‫چرا باید اجازه بدی همچین اتفاقی بیفته؟
‫بازم تبدیل به سنگ تاج شو!
‫نمی‌تونم
‫من دیگه سنگ تاج نیستم
‫تو سنگ تاجی
‫هی!
‫باید چیکار کنیم، سوتا؟
‫سوتا؟
‫سوزومه... متاسفم
‫بالاخره متوجه شدم
‫متوجه نبودم...
‫یا شاید نمی‌خواستم بفهمم
‫سوتا؟
‫بدنت...
‫حالا...
‫داره یخ می‌زنه!
‫من...
‫سنگ تاجم
‫لحظه‌ای که تبدیل به صندلی شدم
‫وظیفه‌ی سنگ تاج بودن ‫به من محول شد
‫امکان نداره...
‫داره اتفاق میفته...
‫وقت مردنم فرا رسیده؟
‫سوتا؟
‫ولی، تونستم با تو آشنا بشم
‫سوتا؟ سوتا؟!
‫هی! سوتا؟
‫سوتا؟!
‫اون دیگه سوتا نیست
‫دایجین...
‫چطور جرات کردی...!
‫نمی‌خوای اونو فرو کنی توی کرم؟
‫چطور می‌تونم همچین کاری کنم؟
‫کرم بزودی سقوط می‌کنه
‫زمین متلاشی میشه
‫داره سقوط می‌کنه...
‫سوتا!
‫خواهش می‌کنم، بلند شو!
‫سوتا!
‫اون دیگه سوتا نیست!
‫سوتا، بلند شو!
‫باید چیکار کنم؟
‫سوتا؟!
‫سوتا!
‫آدمای زیادی می‌میرن
‫تاریخ دوباره تکرار میشه...
‫نمی‌تونم...
‫هرگز همچین چیزی رو نمی‌خواستم...
‫آخه چطور...؟!
‫هی، اونجا رو!
‫واو!
‫شفق قطبیه؟
‫توی شب رنگین‌کمون اومده؟
‫چه خوشگله...
‫مامانی!
‫هنوز آماده نشده؟
‫هنوز خیلی مونده
‫حالا چی؟
‫هنوز نه
‫حالا چی؟
‫همم، تقریباً؟
‫حالا چــــی؟!
‫بذار ببینم...
‫بفرما!
‫تولدت مبارک، سوزومه
‫واو
‫عه، این صورتشه؟
‫چی؟
‫صندلیه
‫مخصوص خودته
‫حالا چطوره؟
‫یه صندلی مخصوص خودم!
‫ممنون، مامانی!
‫تا همیشه و همیشه
‫نگهش می‌دارم!
‫تا همیشه؟
‫خب، پس خداروشکر که برات ساختمش
‫«تاریخ 24 می: امروز ‫مامانم برام یه صندلی ساخت»
‫تا چقدر بعدش...
‫واقعاً مراقبش بودم؟
‫من...
‫کجام؟
‫سوتا؟
‫این...؟
‫دروازه‌ی توکیوئه؟
‫سوتا؟!
‫نمی‌تونم واردش بشم
‫توی عالم ابدیه
‫سوتا
‫سوتا؟
‫سوتا!
‫سوزومه؟
‫بالاخره، فقط خودمون دوتاییم!
‫همه‌ش تقصیر توئه!
‫سوتا رو بهم پس بده!
‫نمی‌تونم
‫چرا؟
‫اون دیگه انسان نیست
‫پس تبدیلش کن به انسان!
‫سوزومه، داره دردم میاد
‫برش گردون!
‫گفتم داره دردم میاد!
‫تو...!
‫دوسم نداری؟
‫چطور می‌تونم...؟
‫دوسم داری، مگه نه؟
‫ازت متنفــــ...!
‫برو پی کارت
‫دیگه هرگز باهام صحبت نکن
‫سوزومه دوسم نداره...
‫قول میدم، میام نجاتت میدم
‫برمی‌گردم دنبالت
‫یعنی چی...؟!
‫هی، اون دخترو ببین
‫کفش پاش نیست
‫آره راست میگی. چه حال بهم‌زن
‫لباساشو ببین
‫اون دختره که اونجاست
‫پابرهنه‌ست؟
‫واقعاً؟
‫شرایط موناکاتا تثبیت شده
‫آره، دیروز حالش خیلی بد بود
‫پدربزرگ سوتا... ‫«هیتسوجیرو موناکاتا»
‫سوتا موفق نشد، مگه نه؟
‫شرمنده که بی‌اجازه اومدم داخل...
‫سوتا بهم گفت ‫که توی بیمارستان هستین
‫پای تو رو به این قضیه کشونده؟
‫عاقبت نوه‌م چی شد؟
‫تبدیل به سنگ تاج شد ‫و رفت به عالم ابدی...
‫که اینطور
‫دیروز از پنجره‌م کرم رو دیدم
‫خیلی دلم می‌خواست خودم برم...
‫ولی این بدن پیرم گوشش بدهکار نبود
‫برای همین می‌خوام بدونم ‫چطور وارد عالم ابدی بشم
‫چرا؟
‫ها؟ چون... باید سوتا رو نجات بدم!
‫نیازی نیست
‫چی؟
‫سوتا قراره دهه‌ها به عنوان سنگ تاج
‫میزبان خدایان باشه
‫دیگه متعلق به عالم ما نیست
‫چطوری می‌تونی...
‫ولی حتماً باید یه راهی باشه...
‫می‌خوای فداکاری نوه‌م رو هدر بدی؟
‫چی؟
‫کسی که به کرم ضربه زد کی بود؟
‫تو با سوتا بهش ضربه زدی؟
‫ولی اون...
‫جواب منو بده!
‫من بودم!
‫که اینطور
‫اشکال نداره!
‫اگر این‌کارو نمی‌کردی ‫میلیون‌ها نفر می‌مردن!
‫به کارت افتخار کن ‫دهنت رو بسته نگه دار
‫و به جایی که ازش اومدی برگرد!
‫این دنیا جای آدم‌های عادی نیست
‫تمام اتفاقاتی که افتاده رو فراموش کن
‫چطور می‌تونم فراموش کنم؟
‫بازم دروازه‌ی زیرزمینی رو باز می‌کنم
‫چی؟! چی داری میگی؟
‫باید واردش بشم!
‫غیرممکنه
‫نمی‌تونی از اونجا واردش بشی!
‫نباید دروازه رو باز کنی!
‫وایسا!
‫عالم ابدی جای زیباییه
‫ولی قلمروی مرده‌هاست
‫این تو رو نمی‌ترسونه؟
‫نه نمی‌ترسونه
‫زنده موندن یا مردن آدما به شانس بستگی داره
‫همیشه اینطور فکر می‌کردم
‫ولی...
‫از دنیای بدون سوتا می‌ترسم
‫یک دروازه هست که آدما می‌تونن ‫ در طول زندگیشون ازش رد بشن
‫قبلاً وارد عالم ابدی شدی، مگه نه؟
‫اونجا چی دیدی؟
‫خودم...
‫وقتی بچه‌تر بودم
‫و مادرم... که از دنیا رفته بود
‫حدس می‌زنم وقتی بچه بودی ‫توی عالم ابدی گم شده بودی
‫باید اون دروازه رو پیدا کنی ‫همون دروازه‌ی قبلی
‫خیلی وقته ندیده بودمت
‫می‌بینم که بالاخره آزاد شدی
‫می‌خوای دنبال اون دختر بری؟
‫همه‌چی رو به تو می‌سپرم
‫کفش‌هاتو قرض می‌گیرم، سوتا
‫هی!
‫هی، با توام!
‫سوزومه!
‫سریزاوا؟
‫کجا داری میری؟
‫که سوتا رو پیدا کنی؟
‫میرم یه دروازه پیدا کنم
‫چی؟
‫شرمنده، عجله دارم
‫هی، همه‌جا رو دنبالت گشتم!
‫چیکار داری...؟
‫دروغ گفتی که دخترعموشی، مگه نه؟
‫چه اهمیتی داره؟
‫- سوار شو ‫- چی؟
‫داری میری دنبال سوتا، مگه نه؟
‫پس، خودم می‌برمت
‫چرا باید منو...؟
‫نگران دوستمم، خب؟
‫- چی شده؟ ‫- دعوا شده؟
‫بالاخره پیدات کردم!
‫سوزومه!
‫چی؟ تاماکی؟
‫اصلاً می‌فهمی چقدر نگرانت بودم؟
‫و تو! دیگه حق نداری نزدیکش بشی!
‫وگرنه زنگ می‌زنم پلیس
‫تو دیگه کی هستی؟
‫این همون پسریه که اومده بود خونه‌مون؟
‫هرچی بهت گفته دروغه
‫بیا بریم
‫شرمنده، ولی هنوز نمی‌تونم بیام
‫سوزومه!
‫سریوازا، بریم!
‫باشه
‫هی!
‫سوزومه!
‫آخه چرا اینطوری می‌کنی؟
‫نمی‌تونم اجازه بدم تنها بری
‫- تاماکی، پیاده شو ‫- بیا اینجا ببینم، سوزومه
‫ناسلامتی ماشین در داره‌ها!
‫این دوست دخترش ‫مچشو با اون یکی گرفته؟
‫عجب مردای آشغالی پیدا میشنا
‫- آره، و هیچکدوم رو جواب ندادی! ‫- بیاین همگی آروم باشیم!
‫دعواتون...
‫تموم نشد؟
‫- دایجین؟ ‫- این گربهه صحبت کرد؟
‫چی؟ معلومه که نه...
‫آره بابا، راست میگی
‫آره، گربه که نمی‌تونه صحبت کنه
‫مهم‌تر از اون...
‫- مقصد تایید شد ‫- سریزاوا، میشه ما رو ببری اینجا؟
‫چــــی؟! این‌که خیلی دوره!
‫سوزومه، اینجا که...!
‫گفتی منو می‌رسونی، نگفتی؟
‫خواهش می‌کنم، باید برم اونجا
‫خدایی...؟
‫گمونم قرار نیست امشب برگردیم...
‫هدفت از این کارا چیه؟
‫♪ برای دیدن مادرش ♪
‫♪ خودم تنهایی سوار قطار شدم ♪
‫♪ تصویر گرگ‌و‌میش ساختمون‌ها و ماشین‌ها می‌گذشت ♪
‫♪ از گوشه‌ی چشمام نگاه می‌کردم ♪
‫میشه صداشو ببندی؟
‫چی؟ این بهترین آهنگ برای سفره
‫و یه گربه هم داریم...
‫سوزومه گوش نمی‌کنه
‫گرفته خوابیده
‫میگما، گربه مال اونه؟
‫ما گربه نداریم
‫سریزاوا...
‫کارآموز معلمی هستی؟
‫آره...
‫می‌خوام معلم بشم
‫ماشینت سالمه؟
‫دست دومه. خیلی ارزون خریدمش
‫باحاله، نه؟
‫مطمئنی می‌خوای این‌کارو بکنی؟
‫تا اونجا بیش از 7 ساعت راهه
‫دخترت تنها کسی نیست ‫که داره دنبال سوتا می‌گرده
‫دخترم نیست...
‫خواهرزادمه
‫خواهربزرگم فوت کرد ‫منم به سرپرستی گرفتمش
‫خواهرم تک‌سرپرست بود
‫که اینطور
‫اون زمان، سوزومه 4 سالش بود
‫نمی‌تونست ناپدید شدن ناگهانی ‫ مادرشو هضم کنه....
‫و موقع گشتن دنبال مادرش گم شد
‫سوزومه!
‫سوزومه، کجایی؟
‫سوزومه!
‫- خاله؟ ‫- دیگه چیزی نیست
‫شرمنده که اینقدر طول کشید پیدات کنم
‫از امروز به بعد، دختر خودمی، باشه؟
‫از اون موقع دوازده سال گذشته
‫با خودم بردمش کیوشو ‫و از اون زمان باهمدیگه زندگی می‌کردیم
‫اوه، مشکلی با دود سیگار نداری؟
‫ماشین خودته
‫پس، داریم میریم شهر محل تولد سوزومه؟
‫واقعاً سوتا اونجاست؟
‫نمی‌دونم...
‫ولی چیزی از اونجا باقی نمونده
‫میگما، نظرت چیه برگردیم توکیو؟
‫اینطوری بیخیال میشه
‫سوتا بهم پول بدهکاره ‫و پولمو پس می‌خوام
‫حالا واسه ما نزول‌گیر شدی؟
‫♪ و از دستت عصبانی میشه، عزیزدلم ♪
‫«خاک آلوده»
‫«به سمت منطقه‌ی آلوده می‌روید»
‫♪ گمونم بخاطر درده که اون خاطرات برمی‌گرده ♪
‫♪ تمام خاطراتی که فکر می‌کردم فراموش شدن ♪
‫الان حس نکردین زمین می‌لرزه؟
‫عه ببین کی بیدار شده
‫حالا خاله‌ت خوابه
‫خانوادگی خوابیدن بلد نیستین؟
‫«هشدار زمین‌لرزه: مقیاس 3 ریشتر»
‫راست میگی. متوجهش نشدم
‫وایسا!
‫هی، چیکار...!
‫سوزومه!
‫کرم درنیومده
‫حتماً سوتا داره کنترلش می‌کنه
‫دایجین...
‫چه نقشه‌ای داری؟
‫چرا چیزی نمیگی؟
‫هی، هرکسی می‌تونه...
‫سنگ تاج بشه؟
‫حتی کسی که دربند نباشه؟
‫هـــی!
‫سوزومه
‫چرا اینطوری می‌کنی؟
‫شرمنده، چیز خاصی نیست
‫باید بریم
نصف راه رو اومدیم
‫نمی‌دونستم اینجا اینقدر خوشگله
‫اینجا... خوشگله؟
‫شرمنده، باید بریم
‫هی
‫هی، با توام...
‫گربه!
‫ای بابا...
‫خانوادگی جدی جدی مشکل دارینا
‫♪ دنبال چی می‌گردی؟ ♪
‫♪ پیدا کردنش سخته؟ ♪
‫♪ توی کیفت، توی میزت ♪
‫♪ گشتی ولی نمی‌تونی پیداش کنی ♪
‫♪ می‌خوای بازم بگردی؟ ♪
‫♪ چرا به‌جاش نمیای با من برقصی؟ ♪
‫♪ توی رویاهامون، توی رویاهامون ♪
‫♪ دلت نمی‌خواد یکم توی رویاهامون بچرخیم؟ ♪
‫بارون؟
‫خدایی؟
‫عجب گرفتاری شدیما...
‫چرا مگه؟ سقف که داری، مگه نه؟
‫ببندش
‫بیا یه امتحانی بکنیم
‫هی...
‫آره، هنوزم خرابه
‫خنده نداره!
‫چطوری می‌خوای درستش کنی؟
‫نگران نباش
‫یکم دیگه می‌رسیم ‫ به استراحتگاه بین‌راهی بعدی
‫«حدوداً 40 کیلومتر با مقصد فاصله دارید» ‫«زمان تقریبی، 35 دقیقه»
‫ارواح عمه‌ت که یکم دیگه می‌رسیم!
‫«استراحتگاه بین‌راهی اویا کیگن» ‫«ساعت 3:30 بعدازظهر»
‫نوش جان!
‫چی؟
‫با یه دخترباز مشکوک رفتین؟
‫خب، بیشتر میشه گفت کلاهبردار دوزاریه
‫ولی فکر نکنم کاسه‌ای زیر نیم کاسه‌ش باشه
‫خیلی خطرناکه‌ها!
‫شما دو تا دختر تنهایی با اون
‫توی یه ماشین دربسته خطرناکه!
‫خب، ماشین کروکیه
‫این که بدتره!
‫- تاماکی، الان کجای میاگی هستین؟ ‫- بازم تاماکیه؟
‫- یه لحظه گوشی ‫- مینورو دست‌بردار نیست، ها؟
‫یه اتوبوس به مقصد توکیو ‫ توی اون استراحتگاه هست
‫و صندلی خالی داره
‫می‌تونم همین الان براتون بلیط بگیرم
‫وایسا بابا، مینورو
‫خیلی راه اومدیم
‫فکر نکنم...
‫«هشدار زلزله، مقیاس 3 ریشتر»
‫سوتا
‫سوتا...
‫سوزومه، بازم زمین لرزید، ها؟
‫این مدت خیلی زمین‌لرزه میاد
‫میگما، مطمئنی چیزی برای خوردن نمی‌خوای؟
نه
‫سوزومه...
‫میشه بهم بگی؟
‫چی بگم؟
‫چرا اینقدر دلت می‌خواد برگردی خونه؟
‫بخاطر یه در...
‫شرمنده، توضیح دادنش سخته
‫منظورت چیه؟
‫بعد از اون همه دردسری که درست کردی!
‫دردسر؟
‫حتی اگرم بگم درک نمی‌کنی، تاماکی
‫دیگه بسه. با اتوبوس برمی‌گردیم خونه
‫هیچی بهم نمیگی
‫بنظر افسرده میای
‫غذا نمی‌خوری
‫ولم کن!
‫سوزومه!
‫برو خونه، تاماکی!
‫من که ازت نخواستم بیای دنبالم!
‫اصلاً می‌فهمی چه حالی داشتم؟!
‫داشتم از نگرانی می‌مردم!
‫دقیقاً برای همینه که داری خفه‌م می‌کنی!
‫دیگه... تحملشو ندارم
‫مجبور شدم سرپرستیت رو بگیرم
‫این ده سال عمرمو وقف تو کردم
‫چقدر احمقم...
‫هر روز باید حواسم به تو باشه
‫بچه‌ای که مادرشو از دست داده؟
‫بخاطر تو نمی‌تونستم هیچکس رو بیارم خونه
‫و کی دلش می‌خواد با کسی که ‫عملاً بچه داره ازدواج کنه؟
‫حتی با پول خواهرمم ارزشش رو نداره
‫این حسیه که...؟
‫ولی منم که...
‫"شرمنده که اینقدر طول کشید..."
‫خودم اینو انتخاب نکردم
‫"تو دخترمی..."
‫تو بودی که گفتی "تو دخترمی"!
‫یادم نمیاد همچین حرفی زده باشم
‫از خونه‌م برو بیرون
‫زندگیمو پس بده!
‫تو... دیگه کی هستی؟
‫سادایجین
‫سادایجین...؟
‫عه، تاماکی؟
‫چی شد؟!
‫حالت خوبه؟
‫من چیکار...؟
‫شرمنده، باید...!
‫سریزاوا
‫بله؟
‫فکر کنم دارم دیوونه میشم...
‫چرا باید همچین حرفی بزنم؟
‫عه... عه...
‫هی، هی، هی!
‫حالت خوبه؟
‫آره... خدایی مشکل دارین
‫♪ دکمه‌ی لباس مدرسه‌م رو باز کردم ♪
‫نچ
‫♪ بوس روز ولنتاین! ♪
‫اینم نه
‫«اینقدر دعوا نکنین»
‫این خوبه
‫♪ لطفاً اینقدر دعوا نکنین ♪
‫♪ با جفتتونم ♪
‫♪ نمی‌خوام شما دو تا ♪
‫♪ سر من دعوا کنین ♪
‫وقتی هوا آفتابیه ‫این ماشین حرف نداره، مگه نه؟
‫میشه صداشو ببندی؟
‫ها؟
‫دارم آهنگایی انتخاب می‌کنم ‫که به درد شماها بخوره
‫از آهنگای قدیمی خوشت میاد، مگه نه سوزومه؟
‫گمونم بارون هنوزم ادامه داره...
‫مگه نه، همسفر جدیدمون؟
‫چی شد یه گربه‌ی خیابونی دیگه سوار کردیم؟
‫اونم چه گربه‌ی بزرگی
‫اونجا رو، رنگین کمون
‫نشونه‌ی خوبیه
‫پسر
‫هیچکس اعصاب نداره
‫سوزومه، گربه‌ها بی‌دلیل ‫دنبال آدما راه نمیفتن
‫برعکس سگ‌ها
‫اون گربه‌های سیاه و سفید...
‫حتماً یه چیزی ازت می‌خوان
‫دقیقاً
‫چــی...؟!
‫همه‌چی رو به حالت سابق برگردون ‫با دستای انسانیت
‫حرف زد!
‫هی، هی، هی...!
‫شوخیت گرفته...
‫عه، درست شد
‫بیخیال بابا!
‫می‌تونست بدتر از اینا باشه
‫بیخیال این ‫گربه‌ها واقعاً حرف زدن؟
‫واقعاً حرف زدن، مگه نه؟
‫این دیگه چی بود؟
‫بخاطر روح و جن و ایناست؟
‫نه، امکان نداره
‫ببخشید!
‫نگه نمی‌دارن
‫سریزاوا!
‫حدوداً 10 کیلومتر فاصله داریم، مگه نه؟
‫«حدوداً 20 کیلومتر تا مقصد فاصله دارید»
‫بیشتر حدود 20 کیلومتره
‫هنوز خیلی راه مونده
‫«به مسیر مشخص‌ شده بازگردید»
‫خودم می‌دونم بابا!
‫بقیه راه رو می‌دوم
‫خیلی ممنون، سریزاوا!
‫توام همینطور، تاماکی!
‫منم میرم
‫ممنون که ما رو تا اینجا رسوندی
‫فکر کنم واقعاً معلم خوبی بشی...
‫هی، بچه‌ها...!
‫چشون شد یهویی؟
‫پسر، خیلی بهت غبطه می‌خورم، سوتا
‫تاماکی؟
‫من دیگه تسلیمم
‫داری میری دنبال کسی که عاشقشی، مگه نه؟
‫قضیه عاشقانه نیست
‫هی، سوزومه...
‫اینا کین؟
‫فکر کنم خدان؟
‫خدا؟!
‫حرفی که زدم، توی پارکینگ...
‫آره، گاهی همچین حسی پیدا می‌کردم...
‫ولی این تنها حسی نیست که داشتم
‫اوهوم
‫می‌دونی که فقط اون حس رو نداشتم...
‫منم همینطور
‫معذرت می‌خوام، تاماکی
‫توی این 12 سال اولین باره که میری خونه
‫اومدم خونه، مامانی!
‫اومدم خونه، مامان
‫ببین چقدر بزرگ شده، آبجی
‫نمی‌دونم می‌خواد چیکار کنه
‫پیداش کردم
‫«چیزای مهم سوزومه»
‫دفترچه خاطرات؟
‫آره
‫یادم نمیاد اون زمان دقیقاً چه اتفاقی افتاد
‫ولی یادمه از یه در رد شدم...
‫«یازدم مارس»
‫«هشدار سونامی»
‫«افراد نزدیک به ساحل، لطفاً به ارتفاعات بروید»
‫مامانیم رو ندیدین؟
‫- تنهایی؟ ‫- توی بیمارستان کار می‌کرد
‫مامانیم رو ندیدین؟
‫- هنوز سوبامه رو پیدا نکردن؟ ‫- اون دختره امروز هم داره می‌گرده
‫می‌دونین مامانیم کجاست؟
‫- فقط چهار سالشه... ‫- مادرش احتمالاً...
‫- بیچاره ‫- مامانیم رو ندیدین...؟
‫تنهای تنهاست
‫- متاسفم، سوزومه ‫- مامانیم...
‫شرمنده
‫مامانی...!
‫کجایی؟
‫رویا... نبوده
‫آره، اون شب ماه کامل بود
‫درست کنار اون دکل مخابرات
‫چی؟
‫داری دنبال این دره می‌گردی؟
‫هی، سوزومه!
‫دوازده سال گذشته! ‫احتمالاً خیلی وقته خرابه‌هاش رو بردن!
‫کجاست...؟!
‫سوزومه
‫دایجین؟
‫هی، کجا داری...؟
‫دایجین، تمام...؟
‫تمام این مدت داشتی ما رو ‫به سمت این دروازه‌ی باز هدایت می‌کردی؟
‫تمام این مدت...
‫واو...!
‫خیلی ممنون، دایجین!
‫بزن بریم، سوزومه!
‫سوزومه!
‫تاماکی
‫من دارم میرم!
‫کجا میری؟
‫دیدن کسی که عاشقشم!
‫سوزومه...؟
‫زمین غرق آتیشه
‫اون...
‫کرمه!
‫داره میره سمت دروازه!
‫سادایجین؟
‫اون...؟
‫سوتاست؟
‫دایجین، تو...!
‫سوزومه، حالت خوبه؟
‫اینجا کجاست؟
‫اینجا عالم ابدیه؟
‫سوتا اونجاست!
‫سوتا!
‫سوزومه
‫اگر سنگ تاج رو برداری
‫کرم فرار می‌کنه
‫خودم تبدیل به سنگ تاج میشم!
‫پس لطفاً...
‫بیدار شو، سوتا!
‫داری چیکار...
‫سوتا!
‫تا اینجا اومدم!
‫لطفاً، جواب بده!
‫سوتا!
‫بذار صداتو بشنوم
‫سوتا!
‫سوتا!!
‫سلام، دخترخانم...
‫این اطراف خرابه‌ای سراغ داری؟
‫خرابه...؟
‫نمی‌ترسی که شاید بمیری؟!
‫نه نمی‌ترسم!
‫تیم خیلی خوبی هستیما!
‫منم فکر می‌کنم ‫دارم کار خیلی مهمی انجام میدم!
توام بیا پیشمون
‫چقدر محبوبی، سوتا
‫صبر کن!
‫اینا...؟
‫آره
‫داره اتفاق میفته...
‫وقت مردنم فرا رسیده؟
‫خاطرات سوتاست؟
‫- ولی، تونستم با تو آشنا بشم ‫- سوتا؟
‫- ولی، تونستم با تو آشنا بشم ‫- سوتا!
‫هی! سوتا!
‫بالاخره باهات آشنا شدم!
‫سوتا!
‫نمی‌خوام برم
‫می‌خوام زندگی کنم!
‫می‌خوام به زندگیم ادامه بدم!
‫از مردن می‌ترسم!
‫می‌خوام زندگی کنم
‫می‌خوام زندگی کنم...
‫می‌خوام زندگی کنم
‫می‌خوام بیشتر زندگی کنم!
‫منم همینطور!
‫منم می‌خوام بیشتر زندگی کنم...
‫می‌خوام صدات رو بشنوم
‫نمی‌خوام تنها باشم
‫از مردن می‌ترسم
‫سوتا...
‫سوتا...؟
‫سوزومه؟
‫داشتم...؟
‫دایجین؟
‫چی شده؟
‫حالت خوبه؟
‫من...
‫نتونستم گربه‌ت بشم، سوزومه
‫منو برگردون...
‫با دستای خودت
‫دایجین...
‫دومین سنگ تاج...!
‫کرم داره از طریق دروازه فرار می‌کنه!
‫سوزومه!
‫حالم خوبه
‫حالا چی؟
‫صداهاشون رو بشنو، تا صدامون رو بشنون
‫دنبالم بیا!
‫"ای خدایان یزدانی که در زیر این سرزمین آرمیده‌اید"
‫"نسل‌هاست که از ما محافظت کرده‌اید..."
‫"کوهستان‌ها و رودخانه‌هایتان را..."
‫"که تا مدت‌ها خود را مالک آن‌ها می‌دانستیم"
‫"با احترام به شما برمی‌گردانیم!"
‫"صبح بخیر"
‫"نوش جان"
‫"بابت غذا ممنون"
‫"بعداً می‌بینمت"
‫"به‌زودی می‌بینمت"
‫"زودی بیا خونه"
‫- "بعداً می‌بینمت!" ‫- "زودی بیا خونه"
‫- "به‌زودی می‌بینمت!" ‫- "به‌زودی می‌بینمت"
‫- "دارم میرم" ‫- "مراقب خودت باش"
‫- "بعداً می‌بینمت" ‫- "زودی بیا خونه"
‫- "زیاد دیر نکنیا" ‫- "به‌زودی می‌بینمت"
‫- "مراقب خودت باش!" ‫- "به‌زودی می‌بینمت"
‫"بعداً می‌بینمت"
‫می‌دونم که زندگی زودگذره
‫در کنار مرگ زندگی می‌کنیم
‫با این‌حال...
‫باز هم...
‫حتی برای لحظه‌ای بیشتر
‫می‌خوایم زندگی کنیم!
‫خدایان یزدان...!
‫خواهش می‌کنم... خواهش می‌کنم!
‫التماستون می‌کنم!
‫چیزی نیست
‫خودتو بهش بسپار
‫به تو برش می‌گردونم!
‫سوزومه...
‫سوزومه، یکی داره میاد...
‫بچه‌ست؟
‫اون دختر...
‫من... باید برم!
‫سوزومه؟
‫که اینطور...
‫درسته
‫بالاخره فهمیدم!
‫سوزومه
‫سوزومه!
‫مامانی؟
‫نه...
‫می‌دونی مامانیم کجاست؟
‫می‌دونم اونم داره دنبالم می‌گرده!
‫و حتماً خیلی نگرانه!
‫باید برم پیشش!
‫سوزومه، تو...
‫مامانیم توی بیمارستان کار می‌کنه
‫و خیلی توی آشپزی و نجاری ماهره
‫می‌تونه هرچیزی درست کنه
‫سوزومه...!
‫و خونه‌مون...
‫از بین رفته، برای همین...
‫مامانی...
‫نمی‌دونه کجا باید ‫ دنبالم بگرده، برای همین...!
‫بسه!
‫ته دلم، می‌دونستم...
‫چرا؟
‫مامانیم هنوزم داره دنبالم می‌گرده!
‫سوزومه!
‫مامانی، کجایی؟
‫مامانی!
‫مامان...
‫باید چیکار کنم؟
‫سوزومه، ببین
‫سوزومه، می‌بینی؟
‫صندلی منه
‫ها؟
‫چطور بگم...
‫می‌دونی چیه، سوزومه...
‫الان هرچقدرم غمگین باشی
‫بالاخره بزرگ میشی
‫پس، نگران نباش
‫آینده اونقدرا ترسناک نیست
‫با خیلیا آشنا میشی ‫که بهشون اهمیت میدی...
‫و با خیلیا هم آشنا میشی ‫که به تو اهمیت میدن
‫شاید الان شب بی‌پایان بنظر بیاد
‫ولی یک روز، صبح از راه می‌رسه
‫غرق در اون نور بزرگ میشی
‫مطمئنم
‫این تقدیرت توی ستاره‌ها نوشته شده
‫خانم...
‫تو کی هستی؟
‫من...
‫فردای توام
‫کاملاً فراموش کرده بودم
‫مدت‌ها پیش هرچیزی که ‫ اهمیت داشته رو بهم دادن
‫خداحافظ!
‫سوزومه...!
‫سلام!
‫تاماکی!
‫سریزاوا؟
‫میگما، پولتو از سوتا پس گرفتی؟
‫اوه... اون حرفم دروغ بود
‫راستش من بدهکار سوتا هستم
‫ظاهراً فراموش کرده، پس...
‫میشه قضیه بین خودمون بمونه؟
‫از دست تو
‫چرا همراه ما برنمی‌گردی؟
‫سنگینی احساسات آدماست ‫که این سرزمین رو آروم نگه داشته
‫هنوزم جاهایی هست که از احساسات آدما ‫تهی شده و باعث باز شدن دروازه‌ها میشه
‫در مسیرم به توکیو اونا رو می‌بندم
‫سوتا!
‫ممنون که نجاتم دادی
‫میام دیدنت. قول میدم
‫«چگونه پرستار شویم»
‫خوشحالم برگشتی
‫تـرجـمـه: حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی
Aren Zohrabi :هماهنگی زیرنويس از
‫بزرگترین مرجع دانلود فیلم و سریال ‫WwW.30NaMa.CoM
‫کانال رسمی تیم ترجمه‌ی ۳۰نما ‫CinamaSub@